Zandbos

Zandbos

Wandeling van 6,7 km
Export: gpx
Foto’s en clickable map: onder de tekst

ZandbosEen mooi bos tussen Helmond en Deurne, het Zandbos. Doorsneden door de spoorlijn en de provinciale weg; ik heb vandaag alleen het gebied bezocht ten noorden van de spoorlijn. Op een gegeven moment moet je dus wel even de drukke weg over. We beginnen bij het Buntven; uiteindelijk is de route 6,7 kilometer lang.

Toen men in de regio genoeg had van het stuivende zand van de zandgrond die hier ooit lag, besloot men in de negentiende eeuw tot de aanplant van grove dennen. Een productiebos op deze plek had nog een bijkomstig voordeel: in de Limburgse mijnen was veel hout nodig. Er ontstond een mooi natuurgebied: het Zandbos. Een mooie plek waar ik al regelmatig kwam, is het Buntven, een laag stuk grond waar water in blijft staan. Ik lees op internet dat er vier wildtunnels zijn onder de provinciale weg, zodat diersoorten zich zonder gevaar kunnen verplaatsen tussen het noordelijke en zuidelijke deel van het bosgebied. Mij is niet bekend of die tunnels er ook zijn onder de spoorlijn van Helmond naar Deurne.

Eerst maar eens een tekst van het IVN:

Het Zandbos heeft zich de laatste decennia van een saai productiebos met voornamelijk dennen ontwikkeld tot gevarieerd gemengd bos. Er is flink gedund waardoor het bos op veel plekken meer open geworden is en er ruimte is ontstaan voor een gevarieerde bodemflora. Op diverse plekken zijn naaldbomen door stormen geveld. Het dode hout wordt niet opgeruimd maar zorgt voor nieuwe dynamiek in het bosecosysteem.

Ik parkeer de auto op de hoek van de Raktseweg en Ooftweg, in de berm. Er zijn betere plekken, bedenk ik me later. Parkeren kan ook bij het Speelbos, waarover zo meer.

Op vierhonderd meter van de auto ligt het Buntven en ik loop er voor de helft omheen. Er spelen wat honden in het lage water, het zonnetje schijnt. Een mooi begin van de route! Ik heb uiteraard mijn waterdichte schoenen aan; zo dicht mogelijk op het water lopen is toch het mooiste.

Ik loop ongeveer anderhalve kilometer verder door het bos; soms op redelijk brede paden, soms op kronkelende paadjes die heel wat smaller zijn. Langzaam komt er meer reliëf op mijn pad en ik herken dit deel van het Zandbos: nog even en ik bevind me in het Speelbos. Erg leuk, deze natuurspeeltuin. Door gebruik te maken van natuurlijke elementen van het landschap en bijpassende speelmaterialen, is een aantal jaar geleden een uitdagende en leerzame spelomgeving gecreëerd. We komen hier regelmatig en de kinderen kunnen hier hutten bouwen, klimmen op de toestellen, roetsjen op de kabelbaan of lekker van de heuvels rennen. In de natte maanden balanceren kinderen op een omgevallen boom over een plas water: als ouder altijd spannend of je de auto haalt met een kind met droge kleren. Ik loop er nu snel doorheen, normaal zijn we hier wel wat langer te vinden.

Ik loop naar het zuiden, richting de provinciale weg, waar de parkeerplaats is die ik vandaag wellicht beter had kunnen kiezen. Vlak ervoor buig ik naar rechts af; ik weet via deze site dat er een klaphekje is direct aan de drukke weg. Ik loop erdoorheen en moet de weg oversteken naar het klaphekje aan de overkant. Let goed op bij het oversteken: het kan hier druk zijn en de auto’s rijden hard!

Ik passeer het klaphekje aan de overkant en moet dan een stukje dwars door het bos; er is geen pad hier. Eenmaal weer op de paden begin ik aan mijn drie kilometer lange wandeling door het stuk bos dat ingeklemd zit tussen de spoorlijn en die provinciale weg. Het is nu mooi weer maar er is de afgelopen dagen veel regen gevallen; er staan flinke plassen op de paden.

Op een gegeven moment loop je ook een stuk parallel aan de spoorlijn; dit deel van het bos kent ook enkele flinke open plekken. Voor je op de Oude Aa stuit ga je vervolgens in één rechte lijn terug naar de provinciale weg. Als ik die heb bereikt, is het nog maar een heel klein stukje naar mijn auto. Voor ik oversteek passeer ik overigens de een kruisbeeld, aan het begin van de Helmondsingel richting Deurne. Jezus ligt helaas alweer enige tijd op de gemeentewerf, vandalen hebben diverse keren het beeld vernield. Zonde, triest.

Een mooie route, met name het deel tot de klaphekjes en de drukke weg. Dat natuurlijke ven is mooi en fotogeniek, de heuveltjes bij het Speelbos zijn ook leuk. Ook met de mountainbike kun je je hier overigens prima vermaken; die route heeft een lengte van 10,2 kilometer. Het laatste stuk bos is mooi, maar ik geniet meer van de bossen aan de andere kant van de spoorlijn. Dat stuk bos zal ik binnenkort aandoen.

Hieronder tien foto’s en een plattegrond van de route. Download de gpx-file hierboven om de route in te laden op je smartphone, smartwatch, wandelnavigatie of in een van de vele sites die hiervoor bedoeld zijn. Zelf gebruik ik de app Topo GPS op mijn iPhone.

Foto’s alleen gebruiken na toestemming en altijd met vermelding van de fotograaf; Perry Vermeulen. Wil je een exemplaar bemachtigen, neem contact met me op. Ik heb alle beelden in het formaat 4032×3024.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: